Bar’ Puru (Schreeuw het Uit)

Voorwoord: Deze film bevat hele schokkende verhalen van de slachtoffers en zal u zeker ontroeren, ik heb letterlijk gehuild als een kind… en het werd erger toen een moeder vertelde hoe haar kind in haar armen werd doodgeschoten. Snikkend heb ik de documentaire verder bekeken… En vroeg me af of we zo verder moeten in de toekomst?

Ik vraag de leiders met name Desie en Ronny om hierover na te denken… En het volk een goede kant op te helpen met LIEFDE en BEGRIP op de eerste plaats, misschien dat dan een groter leed voorkomen kan worden.

Moge de Goden ons bijstaan en mogen zij die dit leed hebben veroorzaakt denken en leren van hun DADEN, en zich inzetten voor een BETERE SURINAME.

Ik huil weer…

20 jaar later voel ik de pijn van die vrouw alsof het gisteren is gebeurd… Vrienden onthoudt goed: moord en doodslag kent geen zegen, maar vrede respect en gevoel voor andermans PIJN WEL !!

Doe geen anderen Pijn -Doe je ding maar schaad geen anderen integendeel Hoe groter je macht en hoe rijk je ook bent, gebruik het goed, of karma zal jou en de mensen die je het meeste lief hebt Treffen. God Bless Suriname!

Laten we Suriname en haar mooie mensen niet VERVLOEKEN met Moord Doodslag Roven Stelen en alles wat slecht is…

Laten inplaats daarvan meer ons hart laten spreken en elkander helpen als een broeder en zuster.

Puck Darlington

Deze film is gemaakt door helden, ik bedank u voor deze film en bedankt dat u ons de waarheid laat zien.

Documentaire over de gevolgen van de binnenlandse oorlogen in Suriname in eind jaren ’80.

In Bar’ Puru registreert Frank Zichem de geestelijke nood van burgers en vluchtelingen, maar ook van Brunswijks Jungle Commando’s en de militairen. De Binnenlandse Oorlog, de strijd tussen Ronnie Brunswijk en zijn vroegere baas, legerleider Desi Bouterse, duurde van 1986 tot 1992. Honderden burgers en strijders kwamen om; duizenden binnenlandbewoners sloegen op de vlucht. In de afgelopen 20 jaar lukte het de meesten om hun leven weer enigszins op te bouwen. De wonden zijn echter nog steeds niet volledig geheeld.

Bijzonder aangrijpend is het verhaal van Tine Kastiels, één van de overlevenden. Zij vertelt hoe haar zoontje in haar armen werd doodgeschoten. Hij was het eerste burgerslachtoffertje dat viel in Moiwana, een dorpje in Oost-Suriname, dat onverhoeds werd overvallen door het militair commando van het Nationale Leger. In Moiwana werden ongeveer 40 dorpelingen, meest vrouwen en kinderen, neergeschoten en hun huizen in brand gestoken. Frank Zichem legt met deze documentaire emoties bloot van slachtoffers en daders van een van de meest aangrijpende periodes uit de Surinaamse geschiedenis.

Moiwana is niet meer het plaatsje, maar de getraumatiseerde overlevenden.

De wereldpremière van Bar’ Puru, ‘Schreeuw het uit’ vond plaats tijdens het Beeld voor Beeld festival juni 2006 in het Tropentheater te Amsterdam.

Regie: Frank Zichem

Camera: Willem van der Linde

Geluid: Ben Ong A Swie

Montage: Frank van Eijk

Research: Ellen de Vries

Eindredactie: Jessica Dikmoet, MTNL

Producent: Frank Zichem / Co-producent: René Mendel – Interakt

Naar Suriname Geschiedenis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s